Iedereen die er wel eens is geweest noemt de naam in een zucht.

Als het plannen van de zomervakantie zich aandiende kwam Anduze elke keer weer langs. We gingen ook wel naar andere plekken en landen in Europa, maar wilde we een rustige vakantie met mooi weer en genoeg vertier, dan kozen we toch weer voor Anduze.

Eind zeventiger begin tachtiger jaren, was het er (nog) rustig. Anduze als "vakantiekolonie" was nog niet ontdekt.

Het zuid-franse dorp ademt een serene rust uit en het lijkt wel of iedereen de siësta tussen 13:00 en 15:00 uur "gewoon" respecteert. Ook de toeristen.
Op een terrasje rustig een "Formidable Grenadine" (later omgedoopt tot "Monaco" wat bier met grenadinesiroop en limonade inhoud) nuttigen, of verkoeling zoeken in de Gardon d'Anduze.

’s Avonds voor een prikkie eten bij het, toen nog door studenten gerunde restaurant, La Rocaille, en daarna op een van de terrasjes langs de hoofdstraat "mensjes kijken".

Of ik nu met mijn ouders, vrienden en later met mijn vrouw naar Anduze ging, het bleef een soort van "thuiskomen" voor mij.
          
Nu, in het digitale tijdperk, ging ik opzoek naar informatie over Anduze op het internet. Er was genoeg te vinden, maar weinig in het Nederlands. Vandaar, als ode aan alle herinneringen aan Anduze, ben ik deze site begonnen.

Ik hoop dat u net zoveel plezier beleeft aan Anduze als ik nog steeds doe.

Bonne chance!
Tim den Haan

Het weer in Anduze

Click here